Wasze recenzje:

Icek Erlichson „Smakowanie raju”

Książka pod tytułem „Smakowanie raju” autorstwa Icka Erlichsona to wzruszające wspomnienie gehenny, jaką przeżył jej autor podczas II wojny światowej. Opowiada ona o wewnętrznej strukturze ZSRR, bezkarności i okrucieństwach, jakie stosowane były przez oddziały NKWD. Autor opisał również obłęd systemu sowieckiego, w którym zbrodnia i absurd stały się codziennym składnikiem państwa i jego obywateli. Erlichson przeżył piekło więzień i łagrów, przebywał w obozie w Starobielsku, w obozie cywilno- wojskowym w Katyniu, na Kołymi. Udało mu się uciec z obozu w Katyniu i przypadkowo zobaczyć na własne oczy egzekucje w pobliskim lesie. Opis naocznych świadków tych egzekucji jest ewenementem w literaturze historycznej opisującej przeżycia wojenne Polaków. Polecam tę książkę , gdyż uważam, że powinien ją przeczytać każdy wytrawny czytelnik literatury historycznej i literatury faktu. Jest ona napisana w tak realistyczny sposób, że mnie osobiście niejednokrotnie wzruszyła do łez. Ze stuprocentową pewnością mogę powiedzieć, że jest to najlepsza książka, jaką do tej pory przeczytałem i sądzę, że również innym czytelnikom dostarczy niemało wrażeń.

J.W. z kl. I N

Recenzja książki Johna Boyne „Chłopiec w pasiastej piżamie”

Dwóch chłopców, których historia opisana jest w książce Johna Boyne pt. „Chłopiec w pasiastej piżamie” łączy dzień, miesiąc i rok urodzin, i jak się później okazuje, chyba tylko to.

Jeden z nich o imieniu Bruno, syn niemieckiego oficera SS, może mieć wszystko, czego tylko zapragnie. Ponadto, nawet nie jest świadomy tego, że wojna toczy się dosłownie za oknem.

Drugi chłopiec – Szmul pochodzi  z żydowskiej rodziny. Ojciec przed wojną był zegarmistrzem, a o matce niewiele wiadomo. Zna on wojnę, w przeciwieństwie do Bruna, być może nawet lepiej niż by się mogło komukolwiek wydawać i to od tej najgorszej, najbardziej brutalnej strony. To wojna sprawiła, że musiał szybciej wydorośleć i to ona zabrała mu najbliższą rodzinę. Wszystkie te przeciwności potęgował wielki głód zaglądający w oczy oraz śmierć, która stała na każdym kroku.

Obaj chłopcy teoretycznie powinni wieść spokojne życie, uczyć się jak inne dzieci w ich wieku i korzystać z uroków dzieciństwa, jednak prawda o nich była zupełnie inna. Ich przypadkowe spotkania odbywały się na skraju dwóch odległych od siebie światów, a przekroczenie którejś z granic doprowadziło do tragedii.

Gorąco polecam książkę Johna Boyne. Wydaje mi się, że każdy powinien ją przeczytać, gdyż otwiera ona oczy na zło, które cały czas na świecie czyni człowiek. Moim zdaniem książka lepiej przedstawia wydarzenia tamtych lat niż film nakręcony w 2008 roku o takim samym tytule. Ponadto, wydaje mi się, że powinna być ona obowiązkową lekturą w szkole ponadgimnazjalnej, aby młodzież zdała sobie sprawę z okrucieństw popełnionych w XX wieku.

J.W. z kl. I N

Recenzja reportażu Jacka Hugo- Badera „Biała gorączka”

Każdy wielbiciel Rosji i kultury Wschodu, czytając literaturę tematyczną, powinien zwrócić uwagę na twórczość Jacka Hugo-Badera. Ostatnio miałam przyjemność przeczytać jedn z książek Autora, zatytułowaną „Biała gorączka”.

Na tytułowej stronie widzimy zdjęcie szamanki Ułu-Cham, co oznacza „Wielka Szamanka”. Historię jej interesującego życia Hugo- Bader opisuje w jednym z rozdziałów. Tematem pierwszej części książki jest podróż autora z Moskwy do Władywostoku.

Nie ma wątpliwości co do tego, że Jacek Hugo- Bader jest specyficznym pisarzem. Na pierwszy rzut oka  widać „suche reportaże”, ukazujące życie ich bohaterów takie, jakie jest, bez zbędnego upiększania. Natomiast w trakcie pasjonującej lektury czytelnik dostrzega  niesamowity dar zauważania przez narratora wspaniałych i magicznych cech opisywanych bohaterów.

Najmocniejszą stroną reportaży autora „Białej gorączki” są właśnie potrtety bohaterów. Nie są to ludzie banalni, zwyczajni. Każdy z nich ma w sobie coś ujmującego. Pan Hugo-Bader zwraca uwagę na ludzi z „marginesu społecznego”, np. hipisów, chorych na HIV czy chorych psychicznie.

„Biała gorączka” z całą pewnością jest książką godną polecenia i powinna być, moim zdaniem, lekturą obowiązkową  każdego wielbiciela Rosji i kultury rosyjskiej. Autor pokazuje Rosję, jakiej nie znamy i jakiej nikt do tej pory nie przedstawił w literaturze w taki sposób, z takim talentem, z takiej perspektywy.

D.Z z kl. IV S

Inne książki tego autora to: „Dzienniki kołymskie”, „W rajskiej dolinie wśród zielska”, „Skucha”,  „Długi film o miłości. Powrót na Broad Peak”.

Ulubione cytaty:

„Książki wyrastają z życia. Z człowieka, z jego wyobraźni, marzeń, tęsknot, refleksji. Tak jak bez zaczynu nie ma ciasta, tak bez życia nie ma literatury”.

Beata Zdziarska, Zagubiony szlak

Szczęście nie zawsze znajduje się w drugim człowieku. Bardzo rzadko istnieje ono w  świecie zewnętrznym. Niech pani pomyśli o swoim wnętrzu, o relacji samej ze sobą. Drugi człowiek powinien być uzupełnieniem szczęścia, ale nie jego sensem.”

Beata Zdziarska, Zagubiony szlak

„Czytanie książek to najpiękniejsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła”.

Wisława Szymborska

„Kto czyta książki, żyje podwójnie”.

Umberto Eco